#2591 to #2594

#2591. வெட்ட வெளியனு மாமே

அளந்து துரியத் தறிவினை வாங்கி
உளங்கொள் பரஞ்சகம் உண்ட தொழித்துக்
கிளர்ந்த பரஞ்சிவஞ்சேரக் கிடைத்தால்
விளங்கிய வெட்ட வெளியனு மாமே

சீவன் துரியத்தில் அடைந்த தூயஅறிவினைத் துணையாகக் கொண்டு, உலக முகமாகச் சென்று தான் நுகர்ந்த அனுபவங்களை ஒழித்துத்; தெளிந்த பரம் சிவம் ஆகிவிட்டால் அவன் சிதாகாச வடிவினன் ஆகி விடுவான்.

#2592. நந்தி இதயத்துளானே.

இரும்பிடை நீரென என்னையுள் வாங்கிப்
பரம்பர மான பரமது விட்டே
உரம்பெற முப்பாழ் ஒழிய விழுங்கி
இருந்தஎன் நந்தி இதயத்து ளானே.

தீயில் காய்ச்சிய இரும்பு தன் மீது விழும் நீரை உள்ளே இழுத்துக் கொள்ளும். அது போலவே சிவன் என்னை தனக்குள் வாங்கிக் கொண்டான். மேன்மையான பரம் கீழ்முகமாக நோக்குவது விட்டு விட்டு, வலிமை வாய்ந்த முப்பாழ்களையும் விழுங்கியது. அத்தகைய நந்திப்பெருமான் என் உள்ளத்தில் இருக்கின்றான்.

#2593. அகிலம் விழுங்கும் சிவபெருமான்

கரியுண் விளவின் கனிபோல் உயிரும்
உரிய பரமுமுன் னோதுஞ் சிவமும்
அரிய துரியமேல் அகிலமும் எல்லாம்
திரிய விழுங்குஞ் சிவபெரு மானே.

யானை நோயால் பீடிக்கப்பட்ட விளாம் பழத்தில் ஓடு மட்டுமே இருக்கும் . கனியின் உள்ளே ஒன்றும் இராது. சிவன் முன்பு சீவனும் பரமும் இது போலவே விளங்குவர். சீவன் அரிய துரிய நிலையை அடைத்து விட்டால், சிவன் சீவனின் இயல்புகளை மாற்றித் தன்வசப்படுத்திக் கொள்வான்.

#2594. அந்தமும் ஆதியும் ஆகும் பராபரன்

அந்தமும் ஆதியும் ஆகும் பராபரன்
தந்தம் பரம்பரன் தன்னிற் பரமுடன்
நந்தமை யுண்டுமெய்ஞ் ஞானநே யாந்தத்தே
நந்தி யிருந்தனன் நாமறி யோமே.

எல்லாத் தத்துவங்களின் முதலாகவும், முடிவாகவும் இருப்பவன் பராபரன் ஆகிய சிவன். அவனே அனைவரின் மேலான பரன் என்ற நிலையிலும் பொருந்தியுள்ளான். அவனை நெருங்கிச் செல்பவர்களின் பரத்தின் கீழான தத்துவங்களை அவன் உண்டு ஒழித்து விடுவான். இறுதியில் அவன் பரத்தையும் சீவனையும் ஆட்கொண்டு; ஞானம், ஞேயம், ஞாத்ரு என்ற மூன்றும் ஒன்றாகி விடும்படி செய்யும் உண்மையை நம்மால் அறிந்து கொள்ள முடியாது.

Advertisements