#2587 to #2590

#2587. இவ்வுடற் போமப் பரத்தே.

அழிகின்ற சாயா புருடனைப் போலக்
கழிகின்ற நீரிற் குமிழியைக் காணில்
எழுகின்ற தீயிற்கர்ப் பூரத்தை யொக்கப்
பொழிகின்ற இவ்வுடற் போமப் பரத்தே.

வானத்தில் தோன்றும் நிழல் வடிவங்கள் வானிலேயே மறைந்துவிடும். நீரில் தோன்றும் நீர்க் குமிழில்கள் நீரிலேயே மறைந்து விடும். அது போன்றே தீயின் முன் உலா கர்ப்பூரம் தீயில் எரிந்து மறைந்து விடும். சிவத்தில் தோன்றிய சீவனின் உடல் சிவத்திலேயே சென்று ஒடுங்கி விடும்.

#2588. சிவசக்தியரோடு ஒன்றித் தானே பரமாம்

உடலும் உயிரும் ஒழிவற ஒன்றிற்
படருஞ் சிவசத்தி தாமே பரமாம்
உடலைவிட் டிந்த உயிரெங்கு மாகிக்
கடையுந் தலையுங் கரக்குஞ் சிவத்தே.

ஒளி மயமான உயிருடன் பருவுடல் பிரிவின்றி ஒன்றிவிட்டால், சீவன் பர நிலை எய்தும். சிவசக்தியரோடு ஒன்றும். உடல் என்ற சிறையில் இருந்து விடுதலை பெற்ற சீவன், சிவத்தைப் போலவே எங்கும் பரவியும், விரவியும் நிறைந்திருக்கும்.

#2589. சராசரம் தவிர்க்க முடியாதது

செவிமெய்வாய் கண்மூக்குச் சேரிந் திரியம்
அவியின் றியமன மாதிகள் ஐந்துங்
குவிவொன் றிலாமல் விரிந்தும் குவிந்தும்
தவிர்வொன் றிலாத சராசரந் தானே.

செவி, மெய், வாய், கண், மூக்கு என்ற ஐந்து பொறிகளும்; பக்குவம் அடையாத மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் என்ற நான்கு அந்தக் கரணங்களுடன் புருடனும் சேர்ந்த ஐந்தும், உலக முகமாக குவிந்து விரிந்தும் இருக்கின்றன. இதனால் அசையும் ஆசையாப் பொருட்கள் நிறைந்த சராசரம் தவிர்க்க முடியாதது ஆகின்றது. காணும் பொருட்களின் மீது கருவிகள் விரிந்து செல்லும் போது உலகம் நிலைப்படுகின்றது. அகண்ட சிவத்தில் கருவிகள் குவியும் போது உலகம் மறைந்து விடுகின்றது.

#2590. உலகம் உண்டும் உமிழ்க்கும் வரம்

பரனெங்கு மாரப் பரந்துற்று நிற்கும்
திரனெங்கு மாகிச் செறிவெங்கு மெய்தும்
உரனெங்கு மாயுல குண்டும் உமிழ்க்கும்
வரமிங்ஙன் கண்டுயான் வாழ்ந்துற்ற வாறே.

முப்பத்தாறு ஆன்ம தத்துவங்களைத் துறந்து விட்ட ஆன்மா பரத்தின் நிலையை அடையும். யாண்டும் பரவிப் பொருந்தும். சிவனைச் சார்ந்து இருப்பதால் அவனைப் போலவே எங்கும் நிறைந்த பொருளாக ஆகிவிடும். உலகத்த அழிக்கவும், ஆக்கவும், ஆற்றல் பெற்றதாகி விடும். நானும் சிவனருளால் இத்தகைய ஆற்றலைப் பெற்று வாழ்பவன் ஆனேன்.

Advertisements