#2481 to #2484

#2481. உருவாய், அருவாய், குருவாய், வருவான்!

பெருவாய் முதலெண்ணும் பேதமே பேதித்து
அருவாய் உருவாய் அருவுரு வாகிக்
குருவாய் வரும்சத்தி கோன்உயிர்ப் பன்மை
உருவாய் உடனிருந்து ஒன்றாய்அன் றாமே.

பெருமை உடைய சிவன், பேதங்களை பேதித்துத் தானே, அருவமாகவும், அருவுருவமாகவும் , உருவமாகவும், குருவாகவும், சக்தியின் தலைவனாகவும் பலவாறு தோன்றுகிறான், சீவர்களுள் இவன் இருந்த போதிலும் அவைகளால் அறியப் படாதவனாகவும் இருக்கின்றான்.

#2482. நந்தி பாதம் பற்றாமே

மணிஒளி சோபை இலக்கணம் வாய்த்து
மணிஎன வாய்நின்ற வாறுஅது போலத்
தணிமுச் சொருபாதி சத்தியாதி சாரப்
பணிவித்த பேர்நந்தி பாதம்பற்றாயே.

ஒளியற்ற வெண்பளிங்கு மாணிக்கமணியின் சிவந்த ஒளியைப் பெற்றுத் தானே ஒரு மாணிக்கம் என்பது போல ஒளிரும். அதே போலத் தணிந்த இயல்பு உடைய ஆன்மா சீவ சொரூபம், பரசொரூபம, சிவ சொரூபம் பொருந்திய போ து அவைகளாகவே மாறிவிடும். இப்படி ஓர் அறிய செயலைச் செய்த சிவன் சேவடிகளை பற்றி நிற்போம்.

#2483. அல் அறு அனுபூதி பெறுவீர்

கல்லொளி மாநிறம் சோபை கதிர்தட்ட
நல்ல மணியொன்றின் நாடிஒண் முப்பதும்
சொல்லறும் முப்பாழில் சொல்லறு பேருரைத்து
அல்அறும் முத்திராந் தத்துஅனு பூதியே.

வெண்பளிங்கைப்போன்ற ஆன்மா, மாணிக்கம் போன்ற சிவனின் சிவந்த ஒளிபெற்றுத் தானும் ஒளிரும். சிவனை நாடி அவன் முத்தியின் முப்பதங்களை அடையுங்கள். சொல்லால் கூற முடியாத வெளியில், பிரணவத்தை மெளனமாகச் சிந்தித்து, ஞான முத்திரையின் முடிவில் பெறுகின்ற அனுபூதியில், அறியாமை இருள் நீங்கப் பெற்றுப் பிறவிப் பிணியை ஒழியுங்கள்.

#2484. அடைத்திருக்கும் வாசலைத் திறவீர்!

உடந்தசெந் தாமரை உள்ளுறு சோதி
நடந்தசெந் தாமரை நாதம் தகைந்தால்
அடைந்த பயோதரி அட்டி அடைத்தஅவ்
விடம்தரு வாசலை மேல்திற வீரே.

ஆயிரம் இதழ்த் தாமரையில் விளங்கும் தூய பேரொளி சிவன். மூலாதாரத்தில் இருந்து மேல் நோக்கிச் செல்லுகின்ற குண்டலினி சக்திக்கு, தலை உச்சியில் தோன்றும் நாதம் வசப்பட்டால், அங்கு பொருந்தி இருக்கும் அமுதேஸ்வரி வெளிப்படுவதற்கு, அங்கு முன்பு அடைந்திருந்த வாசலைத் திறந்து விடுவீரே.

Advertisements